Αν δεν κάνω λάθος η ιδέα είναι τα διαστημικά οχήματα να απογειώνονται απο το Miami, να ελέγχονται από το Houston και να προσγειώνονται στην California. Αν προσέξει κανείς θα δει ότι και τα τρία αυτά κέντρα είναι χοντρικά στο ίδιο γεωγραφικό μήκος…κάτι που δεν είναι τυχαίο.

Έχοντας επισκεφθεί και το αντίστοιχο κέντρο-μουσείο στη Μόσχα, το προφανές συμπέρασμα είναι ότι οι αμερικάνοι είναι μανούλες στην διαφήμιση (λες και περιμένατε εμένα να σας το πω…).

Το συγκεκριμένο μουσείο και όλοι οι χώροι που μπορεί να επισκεφθεί το κοινό έχουν σαν αποκλειστικό σκοπό την διαφήμιση των επιτευμάτων της NASA και την δημιουργία ενός αισθήματος εθνικής υπερηφάνειας για τα επιτεύματα της…. μην με παρεξηγείτε δεν υπονοώ ότι αυτό είναι κακό, και εμείς τα ίδια δεν θα κάναμε/κάνουμε;

Για κάποιον που μεγάλωσε διαβάζοντας βιβλία με αστροναύτες, το να πάω στην NASA, ήταν μεγάλη χαρά…βέβαια ο χώρος είναι τεράστιος και οι δραστηριότητες πολλές και εκπαιδευτικές.

Ανάμεσα σε διάφορα διαστημικά οχήματα:

είδαμε και την πιο ακριβή τουαλέτα στο γαλαξία (γιατί είναι εκτός του κόσμου/πλανήτη μας):

Καθώς και την παλιά αίθουσα ελέγχου:

Προς την οποία ειπώθηκε το: “Houston we have a problem”

Παρακολουθήσαμε επίσης και μερικές επιδείξεις, οι οποίες βέβαια είχανε σαν κεντρικό στόχο κυρίως τα άπειρα παιδιά που ήταν εκεί:

Συνολικά μια ευχάριστα κουραστική μέρα με τους αστροναύτες!

Από τη μία έχουμε το τρελό jetlag, από την άλλη η αδρεναλίνη τρέχει στις φλέβες μας για την αρχή της μεγάλης μας περιπέτειας.

Για καλή μας τύχη προσγειωθήκαμε 5μμ τοπική ώρα, έτσι ώστε να έχουμε μόνο 5-6 ώρες μέχρι την ώρα του ύπνου…

Δεδομένου ότι είχαμε κάποια πράγματα να αγοράσουμε πριν μπούμε στο Mexico, πήγαμε μια βόλτα στο Galleria ένα τεράστιο mall. Είμαι σίγουρος ότι κατέχει κάποιο τίτλο ως mall, μεγαλύτερο/ψηλότερο, βαθύτερο/κλπ όμως μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή τι ακριβώς είναι.

Η πρώτη γεύση από αμερική φυσικά είναι ότι κατά πάσα πιθανότητα φαίνονται όλα τόσο γνωστά και προσιτά γιατί τα έχεις δει στις ταινίες… Πήγαμε για φαγητό σε ένα tex-mex εστιατόριο στο food court του mall, έτσι για να μπαίνουμε στο πνεύμα…ανοίξαμε και το “λογαριασμό” με την κατανάλωση margueritas…Και ξαφνικά κατέβηκαν τα ρολά….μας πρόλαβε το  jetlag…και γυρίσαμε σκουντουφλώντας στο ξενοδοχείο.

Ως γνωστόν everything is big in America, πόσο μάλλον στο Texas…στο κρεβάτι μπορούσαμε να κοιμηθούμε (και οι δύο), οριζόντια αλλά και κάθετα…

Καθώς είμασταν σχεδόν 1 χρόνο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, πολλοί ντόπιοι είχανε κάποια συναίσθηση του τι είναι το “Greece”. Η σερβιτόρα μας στο πρωινό ενθουσιάστηκε ιδιαίτερα όταν έμαθε από την Ελλάδα…μουρμούραγε συνέχεια: “Mmmm Greece, yeah…”

Καθώς τρώγαμε το πρωινό μας εμφανίστηκαν και δύο αστυνομικοί (…όπως στα έργα), με τις σκούρες μπλε στολές και όλα τα σύνεργα στη ζώνη, για να φάνε από τον πρωινό μπουφε…

Όπως σας είπα και πιο πριν…..ακριβώς όπως στις ταινίες (just like the movies!)